حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ وَثَّابٍ، عَنْ شَيْخٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ "الْمُسْلِمَ إِذَا كَانَ يُخَالِطَ النَّاسَ وَيَصْبِرُ عَلَى أَذَاهُمْ خَيْرٌ مِنَ الْمُسْلِمِ الَّذِي لاَ يُخَالِطُ النَّاسَ وَلاَ يَصْبِرُ عَلَى أَذَاهُمْ " . قَالَ أَبُو مُوسَى قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ كَانَ شُعْبَةُ يَرَى أَنَّهُ ابْنُ عُمَرَ .
Yahyâ b. Vessâb’ın, Rasûlullah (s.a.v.)’in ashabından yaşlı bir kimseden aktardığına göre Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: “İnsanların arasına karışarak onların eziyetlerine katlanan Müslüman, insanların arasına karışmayıp eziyetlerine katlanmayan Müslümandan daha hayırlıdır.” Ebû Mûsâ’nın aktardığına göre İbn Ebî Adî şöyle demiştir: Şu’be, hadisi rivâyet eden yaşlı kimsenin İbn Ömer olduğu kanaatindeydi.