حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ وَلَمْ يَرْفَعْهُ . وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ عَبِيدَةَ بْنِ حُمَيْدٍ وَهَكَذَا رَوَى جَرِيرٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ وَلَمْ يَرْفَعُوهُ . حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي الأَحْوَصِ وَلَمْ يَرْفَعْهُ أَصْحَابُ عَطَاءٍ وَهَذَا أَصَحُّ .
Abdullah b. Mes’ûd (r.a.)’den bu hadisin mana bakımından bir benzeri merfu olmaksızın aktarılmıştır. Bu rivâyet, Ubeyde b. Humeyd’in rivâyetinden daha sahihtir. Aynı şekilde Cerir ve birden fazla kişi bu hadisi Atâ b. Sâib’den merfu olmaksızın aktarmışlardır. Kuteybe, Cerir vasıtasıyla Atâ b. Sâib’den Ebû’l-Ahvas’ın rivâyetine benzer şekilde rivâyet etmiştir. Atâ’nın arkadaşları bu rivâyeti merfu olarak aktarmamışlardır. Bu daha sahihtir.