حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، حَدَّثَنَا خَبَّابٌ، قَالَ كُنْتُ رَجُلاً قَيْنًا فَعَمِلْتُ لِلْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ فَاجْتَمَعَ لِي عِنْدَهُ فَأَتَيْتُهُ أَتَقَاضَاهُ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ لاَ أَقْضِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ. فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ حَتَّى تَمُوتَ ثُمَّ تُبْعَثَ فَلاَ. قَالَ وَإِنِّي لَمَيِّتٌ ثُمَّ مَبْعُوثٌ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ فَإِنَّهُ سَيَكُونُ لِي ثَمَّ مَالٌ وَوَلَدٌ فَأَقْضِيكَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا}
Habbab’dan nakledildiğine göre şöyle dedi: Ben demirciydim ve Âs İbn Vâil için bir iş yapmıştım. Ücretim onda birikince alacağımı istemeye gittim. Bana, ‘Vallahi, Muhammed’i inkâr etmedikçe sana ödeme yapmayacağım’ dedi. Ben de, ‘Vallahi, sen ölüp sonra diriltilsen bile onu inkâr etmem’ dedim. ‘Ben ölüp sonra diriltilecek miyim?’ diye sordu. ‘Evet’ dedim. Bunun üzerine, ‘Öyleyse orada malım ve çocuklarım olacak; borcumu sana öderim’ dedi. Bunun üzerine Allah Teâlâ, ‘Ayetlerimizi inkâr eden ve kendisine mutlaka mal ve çocuk verileceğini söyleyen kimseyi gördün mü?’ ayetini indirdi.