حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَنْبَأَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تُجَّارًا بِالشَّامِ فَأَتَوْهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ السَّلاَمُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو سُفْيَانَ اسْمُهُ صَخْرُ بْنُ حَرْبٍ .
İbn Abbâs (r.a.)’den rivâyete göre, kendisine Ebû Süfyân b. Harb haber vermiştir. Hırakl, Kureyş’ten birkaç kişiyle birlikte Ebû Süfyân’ı çağırdı. O sırada Şam’da ticaret maksadıyla bulunuyorlardı. Hırakl’ın yanına girdiler. Ebû Süfyân konuyu uzun uzun anlattı. Ebû Süfyân dedi ki: Hırakl sonra Rasûlullah (s.a.v.)’in mektubunu getirtti. Mektup kendisine okundu. Mektupta şöyle deniyordu: “Bismillahirrahmanirrahim. Allah’ın kulu ve elçisi Muhammed’den Rumların büyüğü Hırakl’e; hidayete tâbi olanlara selâm olsun. Bundan sonra...” Tirmizî: Bu hadis hasen, sahihtir. Ebû Süfyân’ın ismi Sahr b. Harb’tir.