حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْخُذُ مِنْ لِحْيَتِهِ مِنْ عَرْضِهَا وَطُولِهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ عُمَرُ بْنُ هَارُونَ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ لاَ أَعْرِفُ لَهُ حَدِيثًا لَيْسَ إِسْنَادُهُ أَصْلاً أَوْ قَالَ يَنْفَرِدُ بِهِ إِلاَّ هَذَا الْحَدِيثَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْخُذُ مِنْ لِحْيَتِهِ مِنْ عَرْضِهَا وَطُولِهَا . لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ هَارُونَ وَرَأَيْتُهُ حَسَنَ الرَّأْىِ فِي عُمَرَ بْنِ هَارُونَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ قُتَيْبَةَ يَقُولُ عُمَرُ بْنُ هَارُونَ كَانَ صَاحِبَ حَدِيثٍ وَكَانَ يَقُولُ الإِيمَانُ قَوْلٌ وَعَمَلٌ . قَالَ سَمِعْتُ قُتَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ رَجُلٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَصَبَ الْمَنْجَنِيقَ عَلَى أَهْلِ الطَّائِفِ . قَالَ قُتَيْبَةُ قُلْتُ لِوَكِيعٍ مَنْ هَذَا قَالَ صَاحِبُكُمْ عُمَرُ بْنُ هَارُونَ .
Amr b. Şuayb’ın babasından, onun da dedesinden rivâyete göre, “Peygamber (s.a.v.) sakalının eninden ve boyundan alırdı.” Tirmizî: Bu hadis garibtir. Muhammed b. İsmail’den işittim, şöyle diyordu: Ömer b. Harun’un rivâyeti orta yolludur. Onun, isnadı asılsız olan veya tek başına rivâyet ettiği şu hadisten başka bir hadisini bilmiyorum: “Peygamber (s.a.v.), sakalının eninden ve boyundan alırdı.” Bu hadisi sadece Ömer b. Harun’un rivâyetinden biliyoruz. Buhârî’yi Ömer b. Harun hakkında iyi görüşlü olarak gördüm. Tirmizî: Kuteybe’nin şöyle dediğini işittim: Ömer b. Harun hadisçiydi ve şöyle derdi: “İman söz ve ameldir.” Kuteybe aynı zamanda şöyle demişti: Vekî’ b. Cerrâh, bir adam vasıtasıyla Sevr b. Yezîd’den, “Peygamber (s.a.v.) Tâiflilere karşı mancınık kurdu” diye rivâyet etti. Kuteybe sözlerine şöyle devam etti: Vekî’e, “Bu adam kimdir?” diye sordum. “Sizin adamınız Ömer b. Harun’dur” dedi.