حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ، قَالَ جَاءَ الْعَبَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَأَنَّهُ سَمِعَ شَيْئًا فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " مَنْ أَنَا " . قَالُوا أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ عَلَيْكَ السَّلاَمُ . قَالَ " أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْخَلْقَ فَجَعَلَنِي فِي خَيْرِهِمْ ثُمَّ جَعَلَهُمْ فِرْقَتَيْنِ فَجَعَلَنِي فِي خَيْرِهِمْ فِرْقَةً ثُمَّ جَعَلَهُمْ قَبَائِلَ فَجَعَلَنِي فِي خَيْرِهِمْ قَبِيلَةً ثُمَّ جَعَلَهُمْ بُيُوتًا فَجَعَلَنِي فِي خَيْرِهِمْ بَيْتًا وَخَيْرِهِمْ نَفْسًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَرُوِيَ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ نَحْوُ حَدِيثِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ .
Muttalib b. Ebî Vedâa (r.a.)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Abbâs, sanki bir şey işitmiş gibi Rasûlullah (s.a.v.)’in yanına geldi. Bunun üzerine Nebî (s.a.v.) minbere çıktı ve: “Ben kimim?” buyurdu. Ashâb: “Sen Allah’ın Rasûlüsün; sana selâm olsun” dediler. Rasûlullah (s.a.v.) buyurdu ki: “Ben Abdulmuttalib oğlu Abdullah oğlu Muhammed’im. Allah mahlûkatı yarattı ve beni onların en hayırlıları arasında kıldı. Sonra onları iki zümreye ayırdı ve beni en hayırlı zümrede kıldı. Sonra onları kabilelere ayırdı ve beni en hayırlı kabilede kıldı. Sonra onları ailelere ayırdı ve beni aile bakımından da şahıs bakımından da onların en hayırlısı kıldı.” Tirmizî: Bu hadis hasendir. Bu hadis, Süfyân es-Sevrî’den, Yezîd b. Ebî Ziyâd’dan; İsmâil b. Ebî Hâlid’in Yezîd b. Ebî Ziyâd’dan, onun Abdullah b. Hâris’ten, onun da Abbâs b. Abdulmuttalib’den rivâyet ettiği hadise benzer şekilde nakledilmiştir.