حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ، أَنَّ خُطَبَاءَ، قَامَتْ بِالشَّامِ وَفِيهِمْ رِجَالٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ آخِرُهُمْ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ مُرَّةُ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ لَوْلاَ حَدِيثٌ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قُمْتُ . وَذَكَرَ الْفِتَنَ فَقَرَّبَهَا فَمَرَّ رَجُلٌ مُقَنَّعٌ فِي ثَوْبٍ فَقَالَ هَذَا يَوْمَئِذٍ عَلَى الْهُدَى فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ . قَالَ فَأَقْبَلْتُ عَلَيْهِ بِوَجْهِهِ فَقُلْتُ هَذَا قَالَ نَعَمْ .هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوَالَةَ وَكَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ .
Ebû’l-Eş‘as es-San‘ânî’den rivâyete göre, Şam’da bazı hatipler ayağa kalktı; aralarında Rasûlullah (s.a.v.)’in ashabından bazı kimseler de vardı. Sonuncu olarak Murre b. Ka‘b denilen bir adam ayağa kalkıp şöyle dedi: “Rasûlullah (s.a.v.)’den işittiğim bir hadis olmasaydı ayağa kalkmazdım.” Rasûlullah (s.a.v.) fitnelerden söz etmiş ve onların yakın olduğunu bildirmişti. Bu sırada elbisesine bürünmüş bir adam geçti. Rasûlullah (s.a.v.): “Bu kişi o gün hidayet üzere olacaktır.” buyurdu. Hemen yanına gittim; bir de baktım ki o, Osman b. Affân’dı. Onun yüzünü Rasûlullah (s.a.v.)’e çevirip: “Bu mu?” diye sordum. Rasûlullah (s.a.v.): “Evet.” buyurdu. Tirmizî: Bu hadis hasen, sahihtir. Bu konuda İbn Ömer, Abdullah b. Havâle ve Ka‘b b. Ucre’den de hadis rivâyet edilmiştir.