أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا بَهْزٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، وَمَنْصُورٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَشَى إِلَى سُبَاطَةِ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا . قَالَ سُلَيْمَانُ فِي حَدِيثِهِ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ وَلَمْ يَذْكُرْ مَنْصُورٌ الْمَسْحَ .
Huzeyfe (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) bir kavmin süprüntülüğüne giderek ayakta küçük abdestini bozdu. Süleyman, rivâyetinde onun mestleri üzerine mesh ettiğini de söyledi; Mansur ise mesh etmeyi zikretmedi.