أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، وَيُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَطَاءٍ أَىُّ حِينٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ أَنْ أُصَلِّيَ الْعَتَمَةَ إِمَامًا أَوْ خِلْوًا قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ بِالْعَتَمَةِ حَتَّى رَقَدَ النَّاسُ وَاسْتَيْقَظُوا وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا فَقَامَ عُمَرُ فَقَالَ الصَّلاَةَ الصَّلاَةَ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ خَرَجَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الآنَ يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى شِقِّ رَأْسِهِ قَالَ وَأَشَارَ فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ فَأَوْمَأَ إِلَىَّ كَمَا أَشَارَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ بِشَىْءٍ مِنْ تَبْدِيدٍ ثُمَّ وَضَعَهَا فَانْتَهَى أَطْرَافُ أَصَابِعِهِ إِلَى مُقَدَّمِ الرَّأْسِ ثُمَّ ضَمَّهَا يَمُرُّ بِهَا كَذَلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامَاهُ طَرَفَ الأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ ثُمَّ عَلَى الصَّدْغِ وَنَاحِيَةِ الْجَبِينِ لاَ يَقْصُرُ وَلاَ يَبْطُشُ شَيْئًا إِلاَّ كَذَلِكَ ثُمَّ قَالَ " لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ لاَ يُصَلُّوهَا إِلاَّ هَكَذَا " .
İbn Cüreyc (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Atâ’ya, “Yatsı namazını imam olarak veya tek başıma hangi vakitte kılmamı tavsiye edersin?” dedim. Atâ da şöyle dedi: İbn Abbâs’ı şöyle derken işittim: “Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), bir gece yatsı namazını o kadar geciktirdi ki insanlar uyudular, uyandılar; yine uyudular, uyandılar. Bunun üzerine Ömer kalkıp, ‘Namaz, namaz!’ dedi.” Atâ, İbn Abbâs’ın şöyle dediğini aktardı: “Allah’ın Peygamberi (sallallahü aleyhi ve sellem), sanki şimdi kendisini görüyormuşum gibi, başından sular damlayarak ve elini başının bir tarafına koymuş hâlde çıktı.” İbn Abbâs bunu eliyle gösterdi. Ben de Peygamber’in (sallallahü aleyhi ve sellem) elini başına nasıl koyduğunu Atâ’ya iyice sordum. O da İbn Abbâs’ın gösterdiği gibi bana gösterdi. Atâ, parmaklarını biraz araladı, sonra parmak uçları başının ön kısmına ulaşacak şekilde elini koydu. Ardından parmaklarını birleştirerek başı üzerinde bu şekilde yürüttü; başparmakları, kulağın yüze yakın olan kenarına değinceye kadar devam etti. Sonra şakak ve alnın yan tarafı üzerinden geçirdi. Elini ne yavaşça ne de sertçe hareket ettiriyor, yalnız bu şekilde yapıyordu. Sonra şöyle buyurdu: “Ümmetime zor gelmeyecek olsaydı, onlara bu namazı yalnız bu vakitte kılmalarını emrederdim.”