حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيُّ، قَالَ أَتَيْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ، فَدَخَلْتُ إِلَيْهِ، وَعَقَلْتُ الْجَمَلَ فِي نَاحِيَةِ الْبَلاَطِ فَقُلْتُ هَذَا جَمَلُكَ. فَخَرَجَ فَجَعَلَ يُطِيفُ بِالْجَمَلِ قَالَ " الثَّمَنُ وَالْجَمَلُ لَكَ ".
Ebu'l-Mütevekkil en-Naci'den nakledildiğine göre Cabir bin Abdullah'ın yanına gitti. Cabir şöyle anlattı: Nebi mescide girdi. Ben de devemi mescidin dışındaki taş döşeli alanın bir kenarına bağlayıp yanına girdim ve, "Bu senin deven" dedim. Nebi dışarı çıkıp devenin çevresinde dolaştı, ardından, "Hem bedel hem de deve senindir" buyurdu.