أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، وَعَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ فِي مَسْجِدِ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَجَعَلُوا يَنْتَظِرُونَهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ أُوتِرُ . قَالَ وَسُئِلَ عَبْدُ اللَّهِ هَلْ بَعْدَ الأَذَانِ وِتْرٌ قَالَ نَعَمْ وَبَعْدَ الإِقَامَةِ وَحَدَّثَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَامَ عَنِ الصَّلاَةِ حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى . وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى .
Muhammed b. Münteşir (radıyallahü anh), babasından naklediyor: Amr b. Şurahbil’in mescidinde idi. Namaz için kamet getirilmiş, onu bekliyorlardı. O da: “Ben vitir kılıyordum” dedi. Abdullah’a: “Ezandan sonra vitir kılınır mı?” diye soruldu. Abdullah: “Evet, kametten sonra bile kılınır” dedi ve Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in bir gün güneş doğuncaya kadar namazdan uyuyakaldığını, sonra kalkıp namazını kıldığını nakletti. Hadisin lafzı Yahya’ya aittir.