أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا قَتَادَةَ، يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْمِلُ أُمَامَةَ بِنْتَ أَبِي الْعَاصِ بْنِ الرَّبِيعِ وَأُمُّهَا زَيْنَبُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ صَبِيَّةٌ يَحْمِلُهَا فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ عَلَى عَاتِقِهِ يَضَعُهَا إِذَا رَكَعَ وَيُعِيدُهَا إِذَا قَامَ حَتَّى قَضَى صَلاَتَهُ يَفْعَلُ ذَلِكَ بِهَا .
Amr b. Süleym ez-Züreki (radıyallahü anh), Ebû Katade’den şunları duyduğunu söyledi: Mescitte oturuyorduk. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), Ebû’l-Âs b. Rabi’in kızı Ümâme’yi taşıyarak yanımıza çıkageldi. Ümâme’nin annesi, Rasûlüllah’ın kızı Zeyneb’di. Ümâme küçük bir çocuktu. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), çocuk omzunda olduğu hâlde namazını kılıyordu. Rükûya gideceğinde çocuğu yere bırakıyor, kalkarken tekrar alıyordu. Bu şekilde namazını bitirmişti.