أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ مَرَّ عُمَرُ بِحَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ وَهُوَ يُنْشِدُ فِي الْمَسْجِدِ فَلَحَظَ إِلَيْهِ فَقَالَ قَدْ أَنْشَدْتُ وَفِيهِ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ فَقَالَ أَسَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَجِبْ عَنِّي اللَّهُمَّ أَيِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ " . قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ .
Said b. Müseyyeb (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Bir defasında Ömer, Hassan b. Sabit’e mescidde şiir söylerken uğramış ve ona dik dik bakmıştı. Bunun üzerine Hassan b. Sabit: “Ben, bu mescidde senden daha hayırlı bir zat varken de şiir söylerdim.” dedi. Sonra Ömer, Ebû Hüreyre’ye dönerek şöyle dedi: “Rasûlüllah’ın (sallallahü aleyhi ve sellem), ‘Benim adıma cevap ver. Allah’ım, onu Rûhulkudüs ile destekle.’ dediğini işittin mi?” Ebû Hüreyre: “Allah’ım, evet.” diye cevap verdi.