أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ هَانِئٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ مَحْمُودٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ أَنَسٍ فَصَلَّيْنَا مَعَ أَمِيرٍ مِنَ الأُمَرَاءِ فَدَفَعُونَا حَتَّى قُمْنَا وَصَلَّيْنَا بَيْنَ السَّارِيَتَيْنِ فَجَعَلَ أَنَسٌ يَتَأَخَّرُ وَقَالَ قَدْ كُنَّا نَتَّقِي هَذَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Abdulhamid b. Mahmud (radıyallahü anh)'dan rivâyete göre, şöyle demiştir: Enes ile beraberdik. İdarecilerden biriyle birlikte namaz kılmıştık. Kalabalık sebebiyle cemaat bizi iteledi de iki direk arasında durup namaz kıldık. Enes geri geri gitti ve şöyle dedi: Biz, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) zamanında iki direk arasında durup namaz kılmaktan sakınırdık.