أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَصَمِّ، عَنْ عَمِّهِ، يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ أَعْمَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ لِي قَائِدٌ يَقُودُنِي إِلَى الصَّلاَةِ فَسَأَلَهُ أَنْ يُرَخِّصَ لَهُ أَنْ يُصَلِّيَ فِي بَيْتِهِ فَأَذِنَ لَهُ فَلَمَّا وَلَّى دَعَاهُ قَالَ لَهُ " أَتَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلاَةِ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَأَجِبْ " .
Ebû Hüreyre'den (radıyallahü anh) rivâyete göre, âmâ bir adam Rasûlüllah'a (sallallahü aleyhi ve sellem) gelerek, “Elimden tutup beni namaza götürecek kimsem yok.” dedi ve evinde namaz kılabilmesi için Peygamberden (sallallahü aleyhi ve sellem) izin istedi. Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ona izin verdi. Adam dönüp giderken Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) onu çağırdı ve, “Namaz için yapılan çağrıyı duyuyor musun?” buyurdu. Adam, “Evet.” deyince, “Öyleyse icabet et.” buyurdu.