أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُجَاعٍ الْمَرُّوذِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " عَجِبْتُ لَهَا " . وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا " فُتِحَتْ لَهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ " . قَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا تَرَكْتُهُ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُهُ .
Abdullah b. Ömer'den (radıyallahü anh) rivâyete göre, şöyle demiştir: Biz Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ile beraber namaz kılarken topluluktan bir kişi: “Allahu ekber kebîran, velhamdü lillahi kesîran ve sübhanallahi bükraten ve asîlâ” dedi. Bunun üzerine Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Şu sözleri söyleyen kimdir?” buyurdu. Topluluktan birisi: “Benim, ey Allah'ın Rasûlü” dedi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Bu sözler hoşuma gitti” buyurdu ve anlamı, “Bu sözler için göğün kapıları açıldı” olan bir ifade kullandı. İbn Ömer der ki: Rasûlüllah'ın (sallallahü aleyhi ve sellem) bunu söylediğini duyduğum günden beri bu sözleri hiç terk etmedim.