أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا السَّائِبِ، مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى صَلاَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ هِيَ خِدَاجٌ هِيَ خِدَاجٌ " . غَيْرُ تَمَامٍ . فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ إِنِّي أَحْيَانًا أَكُونُ وَرَاءَ الإِمَامِ . فَغَمَزَ ذِرَاعِي وَقَالَ اقْرَأْ بِهَا يَا فَارِسِيُّ فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَسَمْتُ الصَّلاَةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ فَنِصْفُهَا لِي وَنِصْفُهَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَءُوا يَقُولُ الْعَبْدُ { الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ } يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَمِدَنِي عَبْدِي . يَقُولُ الْعَبْدُ { الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ } يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَثْنَى عَلَىَّ عَبْدِي . يَقُولُ الْعَبْدُ { مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ } يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَجَّدَنِي عَبْدِي . يَقُولُ الْعَبْدُ { إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ } فَهَذِهِ الآيَةُ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ . يَقُولُ الْعَبْدُ { اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَهَؤُلاَءِ لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ " .
Ebû Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: Kim namaz kılar da namazında Fâtiha’yı okumazsa o namaz eksiktir, o namaz eksiktir, o namaz eksiktir; tamam değildir. Ebû Hüreyre (radıyallahü anh)’ye dedim ki: Ey Ebû Hüreyre, ben bazen imamın arkasında oluyorum. Ebû Hüreyre kolumu dürterek şöyle dedi: Ey İranlı! Fâtiha’yı gizlice içinden oku. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’den işittim, şöyle diyordu: Allah azze ve celle, “Ben namazı kulumla kendi aramda yarı yarıya taksim ettim. Yarısı benim, yarısı ise kulumundur. Kuluma istediği verilir” buyurdu. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) devamla buyurdu ki: Okuyunuz. Kul, “Hamd, âlemlerin Rabbi Allah’a mahsustur” dediğinde Allah azze ve celle, “Kulum bana hamdetti” der. Kul, “Rahmân ve Rahîm” dediğinde Allah azze ve celle, “Kulum beni övdü” der. Kul, “Din gününün mâliki” dediğinde Allah azze ve celle, “Kulum beni yüceltti” der. Kul, “Yalnız sana kulluk eder ve yalnız senden yardım dileriz” deyince Allah, “İşte bu âyet kulumla benim aramdadır; kuluma istediği verilir” der. Kul, “Bizi dosdoğru yola, kendilerine nimet verdiklerinin yoluna ilet; gazaba uğrayanların ve sapmışların yoluna değil” deyince Allah, “İşte bunlar kuluma aittir; kuluma istediği verilir” buyurur.