أَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الزَّاهِرِيَّةِ، قَالَ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيُّ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، سَمِعَهُ يَقُولُ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَفِي كُلِّ صَلاَةٍ قِرَاءَةٌ قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ وَجَبَتْ هَذِهِ . فَالْتَفَتَ إِلَىَّ وَكُنْتُ أَقْرَبَ الْقَوْمِ مِنْهُ فَقَالَ مَا أَرَى الإِمَامَ إِذَا أَمَّ الْقَوْمَ إِلاَّ قَدْ كَفَاهُمْ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَأٌ إِنَّمَا هُوَ قَوْلُ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَلَمْ يُقْرَأْ هَذَا مَعَ الْكِتَابِ .
Ebû’d-Derdâ’dan (radıyallahü anh) rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlüllah’a (sallallahü aleyhi ve sellem), “Her namazda kıraat var mıdır?” diye soruldu. “Evet” buyurdu. Ensardan birisi, “Öyleyse bu vacip oldu” dedi. Ebû’d-Derdâ bana döndü; çünkü topluluk içinde kendisine en yakın olan bendim. Şöyle dedi: “Bir kimse bir topluluğa imam olursa, imamın kıraatinin onlara kâfi olduğunu düşünüyorum.” Ebû Abdurrahman dedi ki: Bunun Rasûlüllah’tan (sallallahü aleyhi ve sellem) nakledilmesi hatadır. Bu, Ebû’d-Derdâ’nın sözüdür. Bu kısım kitapla birlikte okunmamıştır.