أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ سُلَيْمٍ، - وَهُوَ ابْنُ أَخْضَرَ - عَنِ التَّيْمِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ أَبِي هُرَيْرَةَ صَلاَةَ الْعِشَاءِ - يَعْنِي الْعَتَمَةَ - فَقَرَأَ سُورَةَ { إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ } فَسَجَدَ فِيهَا فَلَمَّا فَرَغَ قُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ هَذِهِ - يَعْنِي سَجْدَةً - مَا كُنَّا نَسْجُدُهَا . قَالَ سَجَدَ بِهَا أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا خَلْفَهُ فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَى أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم .
Ebû Râfi‘ (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Ebû Hüreyre’nin arkasında yatsı namazını kıldım. İnşikâk sûresini okudu ve secde etti. Namazı bitirince ben: “Ey Ebû Hüreyre! Biz bu secdeyi yapmazdık.” dedim. Ebû Hüreyre dedi ki: “Ebû’l-Kasım, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), ben arkasındayken bu sûrede secde etti. Ebû’l-Kasım’a kavuşuncaya kadar bu sûrede secde etmeye devam edeceğim.”