أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ مَرَّ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ بِنَاضِحَيْنِ عَلَى مُعَاذٍ وَهُوَ يُصَلِّي الْمَغْرِبَ فَافْتَتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَصَلَّى الرَّجُلُ ثُمَّ ذَهَبَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَفَتَّانٌ يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ يَا مُعَاذُ أَلاَ قَرَأْتَ بِـ { سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى } وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا وَنَحْوِهِمَا " .
Câbir (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Ensar’dan bir adam, su taşıdığı iki devesiyle Muaz’ın yanından geçiyordu. O esnada Muaz akşam namazını kıldırıyor ve Bakara sûresini okumaya başlıyordu. Bunun üzerine adam kendi başına namazını kıldı ve gitti. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) bunu duyunca: “Ey Muaz, fitne mi çıkarıyorsun? Ey Muaz, fitne mi çıkarıyorsun? A‘lâ sûresini, Şems sûresini ve benzeri sûreleri okusan olmaz mı?” buyurdu.