أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَزَادَ فِيهِ وَإِذَا رَكَعَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ .
Mâlik b. Huveyris (radıyallahü anh)’ten rivâyete göre, Allah’ın Peygamberi (sallallahü aleyhi ve sellem) namaza başladığında ellerini kaldırırdı. Râvi, önceki rivâyetin benzerini zikretmiş ve şunları ilave etmiştir: Rükû ederken, rükûdan başını kaldırırken ve secdeden başını kaldırırken de aynı şekilde yapardı. (Ebû Dâvûd, Salât: 114; Dârimî, Salât: 41)