أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، إِسْرَائِيلُ بْنُ مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرَةَ، يَقُولُ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَالْحَسَنُ مَعَهُ وَهُوَ يُقْبِلُ عَلَى النَّاسِ مَرَّةً وَعَلَيْهِ مَرَّةً وَيَقُولُ " إِنَّ ابْنِي هَذَا سَيِّدٌ وَلَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُصْلِحَ بِهِ بَيْنَ فِئَتَيْنِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَظِيمَتَيْنِ " .
Ebû Bekre (radıyallahü anh)’den aktarıldığına göre, şöyle demiştir: Peygamber’i (sallallahü aleyhi ve sellem) minberde gördüm; Hasan da yanında idi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) bir insanlara, bir de torununa bakarak şöyle diyordu: “Bu oğlum seyyid, yani efendidir. Belki de Allah, bu oğlum vasıtasıyla Müslümanlardan iki büyük topluluğun arasını düzeltir.”