أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ، حَدَّثَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم طَرَقَهُ وَفَاطِمَةَ فَقَالَ " أَلاَ تُصَلُّونَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِيَدِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَهَا بَعَثَهَا فَانْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قُلْتُ لَهُ ذَلِكَ ثُمَّ سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُدْبِرٌ يَضْرِبُ فَخِذَهُ وَيَقُولُ " { وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلاً } " .
Ali b. Ebi Talib (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, bir gece Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) bana ve Fatıma’ya gelerek: (Niçin gece namazı kılmıyorsunuz?) dedi. Ben de: (Ey Allah’ın Rasûlü! Canlarımız Allah’ın elindedir; eğer O bizi uyandırmak isterse uyandırır.) dedim. Bunu söyleyince Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) dönüp gitti. Giderken de uyluğuna vurarak şöyle diyordu: (Ama insan, tüm varlıklar içinde ne kadar da tartışmaya düşkündür.)