أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ " . قَالَتْ فُلاَنَةُ لاَ تَنَامُ . فَذَكَرَتْ مِنْ صَلاَتِهَا فَقَالَ " مَهْ عَلَيْكُمْ بِمَا تُطِيقُونَ فَوَاللَّهِ لاَ يَمَلُّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى تَمَلُّوا وَلَكِنَّ أَحَبَّ الدِّينِ إِلَيْهِ مَا دَاوَمَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ " .
Âişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, Nebî (sallallahü aleyhi ve sellem) onun yanına girdi. Yanında bir kadın vardı. Nebî: “Bu kimdir?” diye sordu. Âişe: “Filan kadındır, uyumaz.” dedi ve onun çok namaz kıldığından söz etti. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Yeter! Gücünüzün yettiği amelleri yapınız. Allah’a yemin olsun ki siz usanmadıkça Allah usanmaz. Allah katında dinî amellerin en sevimlisi, sahibinin devamlı yaptığı ameldir.”