أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْفٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عُمَيْسٍ، عَنْ أَبِي صَخْرَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، وَأَبِي بُرْدَةَ قَالاَ لَمَّا ثَقُلَ أَبُ مُوسَى أَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ تَصِيحُ - قَالاَ - فَأَفَاقَ فَقَالَ أَلَمْ أُخْبِرْكِ أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّنْ بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالاَ وَكَانَ يُحَدِّثُهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ حَلَقَ وَخَرَقَ وَسَلَقَ " .
Abdurrahman b. Yezid ve Ebu Bürde (radıyallahü anhüma)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: (Ebu Mûsâ’nın hastalığı ağırlaşınca karısı bağırmaya başladı, daha sonra ayılınca: Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in uzak olduğu kimselerden ben de uzak olduğumu sana bildirmemiş miydim?) Abdurrahman b. Yezid ve Ebu Bürde dediler ki: (Ebu Mûsâ karısına, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in: “Ben saçını başını yolandan, üstünü başını yırtandan ve bağırıp çağırandan uzağım.” dediğini anlatıyordu.)