حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِجَنَازَةٍ، فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ " وَجَبَتْ ". ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا ـ أَوْ قَالَ غَيْرَ ذَلِكَ ـ فَقَالَ " وَجَبَتْ ". فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قُلْتَ لِهَذَا وَجَبَتْ، وَلِهَذَا وَجَبَتْ، قَالَ " شَهَادَةُ الْقَوْمِ، الْمُؤْمِنُونَ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الأَرْضِ ".
Enes'ten nakledildiğine göre Nebi'nin yanından bir cenaze geçirildi. İnsanlar öleni hayırla andılar. Nebi, "Vacip oldu" buyurdu. Sonra başka bir cenaze geçirildi. İnsanlar onu kötülükle andılar. Nebi yine, "Vacip oldu" buyurdu. Bunun üzerine, "Ey Allah'ın Resulü! Her ikisi için de 'Vacip oldu' buyurdun" dediler. Nebi, "Bu, topluluğun şahitliğidir. Müminler Allah'ın yeryüzündeki şahitleridir" buyurdu.