أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِي كُلِّ إِبِلٍ سَائِمَةٍ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ لاَ يُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا فَلَهُ أَجْرُهَا وَمَنْ أَبَى فَإِنَّا آخِذُوهَا وَشَطْرَ إِبِلِهِ عَزْمَةٌ مِنْ عَزَمَاتِ رَبِّنَا لاَ يَحِلُّ لآلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا شَىْءٌ " .
Behz b. Hakim (radıyallahu anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Babam, dedemden aktararak onun Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’i şöyle söylerken duyduğunu bildirmiştir: (Kırk sâime deveden, üç yaşına basmış bir dişi deve zekât olarak alınır. Develer içerisinde ayrım yapılmaz. Zekâtını sevap kazanmak için verene Allah karşılığını verir. Develerin zekâtını vermek istemeyenlerden hem zekâtını hem de ceza olarak develerinin yarısını, Rabbimizin kesin hükümlerinden biri olarak alırız. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) ve soyuna ondan bir şey almak helâl değildir.)