أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي إِسْمَاعِيلَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هِلاَلٍ، قَالَ قَالَ جَرِيرٌ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَاسٌ مِنَ الأَعْرَابِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ يَأْتِينَا نَاسٌ مِنْ مُصَدِّقِيكَ يَظْلِمُونَ . قَالَ " أَرْضُوا مُصَدِّقِيكُمْ " . قَالُوا وَإِنْ ظَلَمَ قَالَ " أَرْضُوا مُصَدِّقِيكُمْ " . ثُمَّ قَالُوا وَإِنْ ظَلَمَ قَالَ " أَرْضُوا مُصَدِّقِيكُمْ " . قَالَ جَرِيرٌ فَمَا صَدَرَ عَنِّي مُصَدِّقٌ مُنْذُ سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ وَهُوَ رَاضٍ .
Abdurrahman b. Hilâl’den rivâyete göre, Cerîr şöyle demiştir: Bedevîlerden bazı kimseler Peygamber’e (sallallahü aleyhi ve sellem) gelerek, "Ey Allah’ın Rasûlü! Senin zekât memurlarından bazıları bize geliyor ve haksızlık ediyorlar" dediler. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), "Zekât memurlarınızı razı edin" buyurdu. Onlar, "Haksızlık etseler de mi?" dediler. O, "Zekât memurlarınızı razı edin" buyurdu. Sonra yine, "Haksızlık etseler de mi?" dediler. O da, "Zekât memurlarınızı razı edin" buyurdu. Cerîr şöyle dedi: Rasûlüllah’tan (sallallahü aleyhi ve sellem) bunu işittiğimden beri hiçbir zekât memuru yanımdan razı olmadan ayrılmadı.