أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِنْتٌ لَهَا فِي يَدِ ابْنَتِهَا مَسَكَتَانِ غَلِيظَتَانِ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ " أَتُؤَدِّينَ زَكَاةَ هَذَا " . قَالَتْ لاَ . قَالَ " أَيَسُرُّكِ أَنْ يُسَوِّرَكِ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ سِوَارَيْنِ مِنْ نَارٍ " . قَالَ فَخَلَعَتْهُمَا فَأَلْقَتْهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ هُمَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم .
Amr b. Şuayb (radıyallahü anh), babasından ve dedesinden aktararak şöyle diyor: Yemenli bir kadın Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e geldi. Yanında kızı vardı. Kızının elinde iki tane kalın altın bilezik vardı. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem): (Bunların zekâtını verdin mi?) buyurdu. Kadın: (Hayır.) dedi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem): (Aziz ve Celil olan Allah’ın kıyamet günü onların yerine sana ateşten iki bilezik takması seni sevindirir mi?) buyurdu. Bunun üzerine kadın ikisini de çıkararak Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e attı ve: (Bu ikisi Allah ve Rasûlüne aittir.) dedi.