أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ امْرَأَةً، نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ، فَمَاتَتْ فَأَتَى أَخُوهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ عَلَى أُخْتِكَ دَيْنٌ أَكُنْتَ قَاضِيَهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَاقْضُوا اللَّهَ فَهُوَ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ " .
İbn Abbâs (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, bir kadın hacca gitmeyi adamıştı ve gidemeden öldü. Kadının kardeşi Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e gelerek ne yapması gerektiğini sordu. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de şöyle buyurdu: “Kız kardeşinin borcu olsa öder miydin?” Adam “Evet” deyince Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Öyleyse Allah’a olan borcunu da öde. Çünkü ödenmeye daha layık olan borç Allah’ın borcudur.” buyurdu.