أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَأَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي حَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، وَغَيْرِهِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ يُقَالُ لَهُ شَقِيقُ بْنُ سَلَمَةَ أَبُو وَائِلٍ أَنَّ رَجُلاً مِنْ بَنِي تَغْلِبَ يُقَالُ لَهُ الصُّبَىُّ بْنُ مَعْبَدٍ وَكَانَ نَصْرَانِيًّا فَأَسْلَمَ فَأَقْبَلَ فِي أَوَّلِ مَا حَجَّ فَلَبَّى بِحَجٍّ وَعُمْرَةٍ جَمِيعًا فَهُوَ كَذَلِكَ يُلَبِّي بِهِمَا جَمِيعًا فَمَرَّ عَلَى سَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ وَزَيْدِ بْنِ صُوحَانَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لأَنْتَ أَضَلُّ مِنْ جَمَلِكَ هَذَا . فَقَالَ الصُّبَىُّ فَلَمْ يَزَلْ فِي نَفْسِي حَتَّى لَقِيتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صلى الله عليه وسلم . قَالَ شَقِيقٌ وَكُنْتُ أَخْتَلِفُ أَنَا وَمَسْرُوقُ بْنُ الأَجْدَعِ إِلَى الصُّبَىِّ بْنِ مَعْبَدٍ نَسْتَذْكِرُهُ فَلَقَدِ اخْتَلَفْنَا إِلَيْهِ مِرَارًا أَنَا وَمَسْرُوقُ بْنُ الأَجْدَعِ .
Mücâhid ve başkaları, Irak halkından Şakîk b. Seleme Ebû Vâil denilen bir kimseden şöyle nakletmiştir: Tağlib kabilesinden Subay b. Ma‘bed denilen bir kimse vardı. Önceden Hıristiyan iken Müslüman olmuştu. İlk defa hacca geldiğinde hac ve umre için birlikte telbiye getirdi ve her ikisi için birlikte telbiye getirmeye devam etti. Selmân b. Rebîa ve Zeyd b. Sûhân’a rastladı. Onlardan biri ona, “Sen şu devenden daha sapıksın,” dedi. Subay şöyle dedi: “Bu söz, Ömer b. Hattâb ile karşılaşıncaya kadar içimde kaldı. Durumu ona anlattım. Ömer, ‘Peygamberinin sünnetine yöneltilmişsin,’ dedi.” Şakîk şöyle dedi: “Mesrûk b. Ecda‘ ile birlikte Subay b. Ma‘bed’e gider, bu rivayeti kendisine tekrar anlattırırdık. Mesrûk b. Ecda‘ ile birlikte ona defalarca gittik.”