حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ الْمَكِّيُّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَتْ عَلَىَّ بَرِيرَةُ وَهْىَ مُكَاتَبَةٌ، فَقَالَتْ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ اشْتَرِينِي فَإِنَّ أَهْلِي يَبِيعُونِي فَأَعْتِقِينِي قَالَتْ نَعَمْ. قَالَتْ إِنَّ أَهْلِي لاَ يَبِيعُونِي حَتَّى يَشْتَرِطُوا وَلاَئِي. قَالَتْ لاَ حَاجَةَ لِي فِيكِ. فَسَمِعَ ذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَوْ بَلَغَهُ، فَقَالَ " مَا شَأْنُ بَرِيرَةَ فَقَالَ اشْتَرِيهَا فَأَعْتِقِيهَا وَلْيَشْتَرِطُوا مَا شَاءُوا ". قَالَتْ فَاشْتَرَيْتُهَا فَأَعْتَقْتُهَا، وَاشْتَرَطَ أَهْلُهَا وَلاَءَهَا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ، وَإِنِ اشْتَرَطُوا مِائَةَ شَرْطٍ ".
Abdülvahid bin Eymen'in babasından nakledildiğine göre Aişe'nin yanına girdi. Aişe şöyle anlattı: Berire, mükatebe anlaşması devam ederken yanıma gelip, "Ey müminlerin annesi! Beni satın al ve azat et; sahiplerim beni satacaklar" dedi. Ben, "Olur" dedim. Berire, "Fakat sahiplerim beni ancak velâ hakkım kendilerine ait olmak şartıyla satıyorlar" dedi. Bunun üzerine, "Öyleyse sana ihtiyacım yok" dedim. Nebi bunu duyunca veya kendisine haber ulaşınca, "Berire'nin durumu nedir? Onu satın alıp azat et; onlar da diledikleri şartı koşsunlar" buyurdu. Ben onu satın alıp azat ettim. Sahipleri velâ hakkının kendilerine ait olmasını şart koştular. Nebi de, "Yüz şart koşsalar bile velâ hakkı azat edene aittir" buyurdu.