Nesâî

3248 numaralı hadis

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسٍ - يَعْنِي ابْنَ حُذَافَةَ - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ فَلَقِيتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ ‏.‏ فَقَالَ سَأَنْظُرُ فِي ذَلِكَ ‏.‏ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَلَقِيتُهُ فَقَالَ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا ‏.‏ قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رضى الله عنه فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَىَّ شَيْئًا فَكُنْتُ عَلَيْهِ أَوْجَدَ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ فَخَطَبَهَا إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَىَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَىَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا ‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي حِينَ عَرَضْتَ عَلَىَّ أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا إِلاَّ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُهَا وَلَمْ أَكُنْ لأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَوْ تَرَكَهَا نَكَحْتُهَا ‏.‏

Ömer (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Kızım Hafsa, Huneys b. Huzâfe’den dul kalmıştı. Huneys b. Huzâfe, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ile birlikte Bedir Savaşı’na katılanlardandı ve Medine’de vefat etmişti. Ben Osman b. Affan ile karşılaştım, kızım Hafsa’yı kendisine arz ettim ve: “İstersen Hafsa’yı sana nikâhlayayım.” dedim. Bunun üzerine Osman: “Bir düşüneyim.” dedi. Birkaç gece geçti, tekrar karşılaştım. “Şu sıralar evlenmek istemiyorum.” dedi. Daha sonra Ebu Bekir es-Sıddık ile karşılaştım. “İstersen Hafsa’yı sana nikâhlayayım.” dedim. Bana hiçbir cevap vermedi. Ona, Osman’a kızdığımdan daha fazla kızdım. Birkaç gece geçmişti ki Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) kızım Hafsa’yı benden isteyip dünür oldu, ben de onu kendisine nikâhladım. Daha sonra Ebu Bekir benimle karşılaştı ve: “Hafsa’yı bana teklif ettiğinde sana hiçbir cevap vermediğim için herhâlde bana kızdın.” dedi. Ben de: “Evet.” dedim. O da: “Sen bana Hafsa’yı teklif ettiğinde sana cevap vermeme engel olan tek şey, Rasûlüllah’ın (sallallahü aleyhi ve sellem) ondan söz ettiğini duymuş olmamdı. Rasûlüllah’ın (sallallahü aleyhi ve sellem) sırrını ifşa etmek istemedim. Eğer o vazgeçseydi ben Hafsa ile evlenirdim.” dedi.

Sunan an Nasai 3248