أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ يَهَبُ هِبَةً ثُمَّ يَعُودُ فِيهَا إِلاَّ الْوَالِدَ " . قَالَ طَاوُسٌ كُنْتُ أَسْمَعُ الصِّبْيَانَ يَقُولُونَ يَا عَائِدًا فِي قَيْئِهِ وَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَرَبَ ذَلِكَ مَثَلاً حَتَّى بَلَغَنَا أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ " مَثَلُ الَّذِي يَهَبُ الْهِبَةَ ثُمَّ يَعُودُ فِيهَا " . وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا " كَمَثَلِ الْكَلْبِ يَأْكُلُ قَيْئَهُ " .
Tavus (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: (Bir kimseye yaptığı hibeden geri dönmesi helâl değildir. Ancak baba, çocuğuna yaptığından geri dönebilir.) Tavus der ki: Ben çocukların: (Ey kustuğuna geri dönen!) dediklerini işitirdim; fakat Rasûlüllah’ın (sallallahü aleyhi ve sellem) bunu bir örnek olarak verdiğini bilmiyordum. Sonunda bize, Rasûlüllah’ın (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğu haberi ulaştı: (Bir hibe yapıp da hibesine geri dönenin durumu...) Ardından, anlamı: (Kustuğunu yiyen köpeğin durumu gibidir.) olan bir söz söyledi.