أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَأَلَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ هِشَامٍ عَنِ الْعُمْرَى، فَقُلْتُ حَدَّثَ مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ، عَنْ شُرَيْحٍ، قَالَ قَضَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الْعُمْرَى جَائِزَةٌ . قَالَ قَتَادَةُ وَقُلْتُ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعُمْرَى جَائِزَةٌ " . قَالَ قَتَادَةُ وَقُلْتُ كَانَ الْحَسَنُ يَقُولُ الْعُمْرَى جَائِزَةٌ . قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الزُّهْرِيُّ إِنَّمَا الْعُمْرَى إِذَا أُعْمِرَ وَعَقِبَهُ مِنْ بَعْدِهِ فَإِذَا لَمْ يَجْعَلْ عَقِبَهُ مِنْ بَعْدِهِ كَانَ لِلَّذِي يَجْعَلُ شَرْطُهُ . قَالَ قَتَادَةُ فَسُئِلَ عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ فَقَالَ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعُمْرَى جَائِزَةٌ " . قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الزُّهْرِيُّ كَانَ الْخُلَفَاءُ لاَ يَقْضُونَ بِهَذَا . قَالَ عَطَاءٌ قَضَى بِهَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ .
Katade (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Süleyman b. Hişam bana Umra’yı sordu. Dedim ki: Muhammed b. Şirin, Şureyh’ten şunları nakletti: (Allah’ın Peygamberi Umranın caiz olduğuna hükmetti.) Katade dedi ki: Yine ona şöyle dedim: Nadr b. Enes, Beşir b. Nehik vasıtasıyla Ebu Hüreyre’den, Allah’ın Peygamberinin (sallallahü aleyhi ve sellem): (Umra caizdir.) buyurduğunu bana nakletti. Katade dedi ki: Yine ona Hasan’ın: (Umra caizdir.) dediğini söyledim. Katade dedi ki: Zührî şöyle dedi: Umra, kendisine mal bağışlanan kimseye ve ondan sonra gelen nesline verilirse geçerlidir. Ondan sonra gelen nesli şart koşulmamışsa, bağışlayanın koyduğu şart geçerlidir. Katade dedi ki: Ata b. Ebu Rebah’a bu mesele soruldu. O da şöyle dedi: Câbir b. Abdullah, Rasûlüllah’ın (sallallahü aleyhi ve sellem): (Umra caizdir.) buyurduğunu bana nakletti. Katade dedi ki: Zührî: Halifeler bununla hükmetmezlerdi, dedi. Ata ise: Abdülmelik b. Mervan bununla hükmetti, dedi.