أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ هَانِئٍ، عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَلْقَمَةَ الثَّقَفِيِّ، قَالَ قَدِمَ وَفْدُ ثَقِيفٍ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُمْ هَدِيَّةٌ فَقَالَ " أَهَدِيَّةٌ أَمْ صَدَقَةٌ فَإِنْ كَانَتْ هَدِيَّةً فَإِنَّمَا يُبْتَغَى بِهَا وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَضَاءُ الْحَاجَةِ وَإِنْ كَانَتْ صَدَقَةً فَإِنَّمَا يُبْتَغَى بِهَا وَجْهُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . قَالُوا لاَ بَلْ هَدِيَّةٌ . فَقَبِلَهَا مِنْهُمْ وَقَعَدَ مَعَهُمْ يُسَائِلُهُمْ وَيُسَائِلُونَهُ حَتَّى صَلَّى الظُّهْرَ مَعَ الْعَصْرِ .
Abdurrahman b. Alkame es-Sekafî (radıyallahü anh)’den rivâyete göre şöyle demiştir: Sakîf heyeti Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e gelmiş ve hediye de getirmişlerdi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de: “Bu getirdiğiniz hediye midir, yoksa sadaka mıdır? Eğer hediye ise bu hediye ile Allah’ın Rasûlünü memnun etmek ve ihtiyacını gidermek istenmiştir. Eğer sadaka ise Allah’ın rızası kazanılmak istenmiştir.” diye sordu. Onlar: “Hayır, bu sadaka değil, hediyedir.” dediler. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de onların getirdikleri bu hediyeyi kabul etti. Onlarla beraber oturup konuştu; onlara bazı şeyler sordu, onlar da Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e sordular. O kadar çok oturup konuştular ki öğle ile ikindi namazını cem ederek birlikte kıldılar.