أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ فَوَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا . قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
Ebu Hüreyre’den (radıyallahü anh) rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) vefat edip Ebu Bekir ondan sonra halife olunca Araplardan bir kısmı küfre döndü. Bunun üzerine Ömer: “Ey Ebu Bekir! Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), ‘İnsanlar Lâ ilâhe illallah deyinceye kadar onlarla savaşmakla emrolundum. Kim Lâ ilâhe illallah derse, hakkı dışında, malını ve canını benden korumuş olur. Onun hesabı ise aziz ve celil olan Allah’a aittir’ buyurduğu hâlde bu insanlarla nasıl savaşırsın?” dedi. Ebu Bekir şöyle dedi: “Namazla zekâtı birbirinden ayıranlarla mutlaka savaşacağım. Çünkü zekât, malın hakkıdır. Allah’a yemin olsun ki Rasûlüllah’a (sallallahü aleyhi ve sellem) vermekte oldukları bir oğlağı bile bana vermekten kaçınırlarsa, onu vermemeleri sebebiyle kendileriyle mutlaka savaşırım.” Ömer şöyle dedi: “Allah’a yemin olsun ki Allah’ın, savaşmak için Ebu Bekir’in göğsünü açtığını görünce bunun hak olduğunu anladım.”