أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَوْسًا، يَقُولُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَفْدِ ثَقِيفٍ فَكُنْتُ مَعَهُ فِي قُبَّةٍ فَنَامَ مَنْ كَانَ فِي الْقُبَّةِ غَيْرِي وَغَيْرُهُ فَجَاءَ رَجُلٌ فَسَارَّهُ فَقَالَ " اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ " . فَقَالَ " أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . قَالَ يَشْهَدُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ذَرْهُ " . ثُمَّ قَالَ " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا حَرُمَتْ دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا " . قَالَ مُحَمَّدٌ فَقُلْتُ لِشُعْبَةَ أَلَيْسَ فِي الْحَدِيثِ " أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . قَالَ أَظُنُّهَا مَعَهَا وَلاَ أَدْرِي .
Evs’ten rivâyete göre, şöyle demiştir: Sakîf heyetiyle birlikte Rasûlüllah’ın (sallallahü aleyhi ve sellem) yanına geldim. Onunla beraber bir kubbenin içindeydim. Kubbenin içinde bulunanlardan ben ve o hariç herkes uyudu. Bir adam gelip ona gizlice bir şey söyledi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), “Git ve onu öldür” buyurdu. Sonra, “O, Allah’tan başka ilâh olmadığına ve benim Allah’ın Rasûlü olduğuma şehâdet etmiyor mu?” diye sordu. Adam, “Şehâdet ediyor” dedi. Bunun üzerine Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), “Onu bırak” buyurdu. Ardından şöyle dedi: “İnsanlarla ‘Lâ ilâhe illallah’ deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. Bunu söylediklerinde, gerektirdiği haklar dışında kanları ve malları dokunulmaz olur.” Muhammed dedi ki: Şu‘be’ye, “Hadiste, ‘O, Allah’tan başka ilâh olmadığına ve benim Allah’ın Rasûlü olduğuma şehâdet etmiyor mu?’ ifadesi yok mu?” diye sordum. Şu‘be, “Sanırım bu ifade de onunla birlikteydi; fakat bilmiyorum” dedi.