أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمَّارٍ الدُّهْنِيِّ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، سُئِلَ عَمَّنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا ثُمَّ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَأَنَّى لَهُ التَّوْبَةُ سَمِعْتُ نَبِيَّكُمْ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَجِيءُ مُتَعَلِّقًا بِالْقَاتِلِ تَشْخُبُ أَوْدَاجُهُ دَمًا فَيَقُولُ أَىْ رَبِّ سَلْ هَذَا فِيمَ قَتَلَنِي " . ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ أَنْزَلَهَا اللَّهُ ثُمَّ مَا نَسَخَهَا .
Sâlim b. Ebi’l-Ca‘d’dan rivâyete göre, İbn Abbâs’a bile bile bir mü’mini öldüren, sonra tevbe edip iman eden, iyi ameller işleyen ve doğru yolu bulan bir kimsenin durumu soruldu. İbn Abbâs şöyle dedi: “Onun tevbesi nasıl kabul olunacak! Peygamberinizden (sallallahü aleyhi ve sellem) işittim, şöyle diyordu: ‘Öldürülen kimse, şah damarlarından kanlar akarak katiline tutunmuş hâlde gelir ve: Ey Rabbim! Bu adama beni niçin öldürdüğünü sor, der.’” Sonra İbn Abbâs: “Allah’a yemin olsun ki Allah onu indirdi ve daha sonra onu neshetmedi” dedi.