أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ الأَشْعَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنِ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، قَالَ غَضِبَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى رَجُلٍ غَضَبًا شَدِيدًا حَتَّى تَغَيَّرَ لَوْنُهُ قُلْتُ يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ وَاللَّهِ لَئِنْ أَمَرْتَنِي لأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ فَكَأَنَّمَا صُبَّ عَلَيْهِ مَاءٌ بَارِدٌ فَذَهَبَ غَضَبُهُ عَنِ الرَّجُلِ . قَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ أَبَا بَرْزَةَ وَإِنَّهَا لَمْ تَكُنْ لأَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا خَطَأٌ وَالصَّوَابُ أَبُو نَصْرٍ وَاسْمُهُ حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ خَالَفَهُ شُعْبَةُ .
Ebu Berze (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Ebu Bekir bir adama şiddetli bir şekilde kızmıştı, hatta rengi bile değişti. Ben de: “Ey Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in halifesi! Vallahi, bana emredersen onun boynunu vururum” dedim. Bu sözüm üzerine, sanki üzerine soğuk su dökülmüş gibi rahatladı ve o adama olan kızgınlığı kayboldu. Bana: “Ey Ebu Berze! Anan seni kaybetsin! Bu, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’den sonra hiç kimse için geçerli değildir” dedi. Ebu Abdurrahman dedi ki: “Buradaki Ebu Nadre ifadesi hatalıdır; doğrusu, adı Humeyd b. Hilâl olan Ebu Nasr’dır. Şu‘be ona muhalefet etmiştir.”