أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ شُعَيْبِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِيهِ، { عَنْ أَبِيهِ، } وَزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ الْفَرَعَ . قَالَ " حَقٌّ فَإِنْ تَرَكْتَهُ حَتَّى يَكُونَ بَكْرًا فَتَحْمِلَ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ تُعْطِيَهُ أَرْمَلَةً خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذْبَحَهُ فَيَلْصَقَ لَحْمُهُ بِوَبَرِهِ فَتُكْفِئَ إِنَاءَكَ وَتُوَلِّهَ نَاقَتَكَ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْعَتِيرَةُ قَالَ " الْعَتِيرَةُ حَقٌّ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ هُمْ أَرْبَعَةُ إِخْوَةٍ أَحَدُهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَبِشْرٌ وَشَرِيكٌ وَآخَرُ .
Amr b. Şuayb b. Muhammed b. Abdullah b. Amr, babasından, o da babasından ve Zeyd b. Eslem'den rivayet ettiğine göre, onlar: “Ey Allah'ın Resûlü! Fera‘ hakkında ne buyurursunuz?” diye sordular. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “O bir haktır. Fakat onu büyüyüp genç bir deve oluncaya kadar bırakarak Allah yolunda üzerine yük taşıman veya onu dul bir kadına vermen; henüz eti tüylerine yapışıkken kesip süt kabını ters çevirmenden ve ana deveyi yavrusuz bırakmandan daha hayırlıdır.” Onlar: “Ey Allah'ın Resûlü! Atîre hakkında ne buyurursunuz?” diye sordular. Resûlullah: “Atîre bir haktır” buyurdu. Ebû Abdurrahman dedi ki: “Ebû Ali el-Hanefî, biri Ebû Bekir, diğerleri Bişr, Şerîk ve bir başkası olmak üzere dört kardeşten biridir.”