أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ هِشَامٍ، - وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ - قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَأَخَذْتُهَا فَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا فَبَعَثَنِي بِفَخِذَيْهَا وَوَرِكَيْهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَبِلَهُ .
Hişam b. Zeyd şöyle demiştir: Enes’ten işittim, şöyle diyordu: Merrüzzahran’da bir tavşanı ürküttük. Ben onu yakalayıp Ebu Talha’ya götürdüm. Ebu Talha onu kesti ve iki budu ile kalça kısmını Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e götürmem için beni gönderdi. O da kabul etti.