أَخْبَرَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِضَبٍّ مَشْوِيٍّ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ فَأَهْوَى إِلَيْهِ بِيَدِهِ لِيَأْكُلَ مِنْهُ قَالَ لَهُ مَنْ حَضَرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَحْمُ ضَبٍّ . فَرَفَعَ يَدَهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَرَامٌ الضَّبُّ قَالَ " لاَ وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ " . فَأَهْوَى خَالِدٌ إِلَى الضَّبِّ فَأَكَلَ مِنْهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ .
Hâlid b. Velîd'den rivayet edildiğine göre, Rasûlullah'a (sallallahü aleyhi ve sellem) kızartılmış bir keler getirildi ve önüne konuldu. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ondan yemek için elini uzattı. Orada bulunanlardan biri: "Ey Allah'ın Rasûlü! O, keler etidir" dedi. Bunun üzerine elini ondan çekti. Hâlid b. Velîd: "Ey Allah'ın Rasûlü! Keler haram mıdır?" diye sordu. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): "Hayır; fakat kavmimin memleketinde bulunmazdı, bu yüzden ondan tiksiniyorum" buyurdu. Bunun üzerine Hâlid kelere yönelip ondan yedi; Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) da ona bakıyordu.