أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي الْمُنْذِرِ، مَوْلَى أَبِي ذَرٍّ عَنْ أَبِي أُمَيَّةَ الْمَخْزُومِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِلِصٍّ اعْتَرَفَ اعْتِرَافًا وَلَمْ يُوجَدْ مَعَهُ مَتَاعٌ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا إِخَالُكَ سَرَقْتَ " . قَالَ بَلَى . قَالَ " اذْهَبُوا بِهِ فَاقْطَعُوهُ ثُمَّ جِيئُوا بِهِ " . فَقَطَعُوهُ ثُمَّ جَاءُوا بِهِ فَقَالَ لَهُ " قُلْ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ " . فَقَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ . قَالَ " اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ " .
Ebu Ümeyye el-Mahzûmî (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e bir hırsız getirildi. Suçunu itiraf ediyordu fakat yanında çaldığı mal yoktu. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ona: “Senin çaldığını sanmıyorum.” dedi. Hırsız da: “Evet, ben çaldım.” dedi. Bunun üzerine Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Bunu götürün, elini kestikten sonra tekrar geri getirin.” buyurdu. Adamı götürdüler, elini kestikten sonra Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in huzuruna getirdiler. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ona: “Allah’tan bağışlanma dilerim ve O’na tövbe ederim, de.” buyurdu. Adam da: “Allah’tan bağışlanma dilerim ve O’na tövbe ederim.” dedi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de: “Allah’ım, onun tövbesini kabul et.” diye dua etti.