أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هِشَامٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي خِيَرَةَ - قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ، - يَعْنِي ابْنَ الْعَلاَءِ الْكُوفِيَّ - قَالَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ صَفْوَانُ نَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ وَرِدَاؤُهُ تَحْتَهُ فَسُرِقَ فَقَامَ وَقَدْ ذَهَبَ الرَّجُلُ فَأَدْرَكَهُ فَأَخَذَهُ فَجَاءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ قَالَ صَفْوَانُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا بَلَغَ رِدَائِي أَنْ يُقْطَعَ فِيهِ رَجُلٌ . قَالَ " هَلاَّ كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنَا بِهِ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَشْعَثُ ضَعِيفٌ .
İbn Abbâs'tan rivâyete göre, şöyle demiştir: Safvân mescidde uyuyordu ve hırkası altındaydı. Hırkası çalındı. Safvân kalktığında adam gitmişti; ona yetişip yakaladı ve Rasûlüllah'ın (sallallahü aleyhi ve sellem) huzuruna getirdi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) elinin kesilmesini emretti. Safvân: "Ey Allah'ın Rasûlü! Hırkam, bir adamın onun yüzünden eli kesilecek kadar değerli değildir" dedi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem): "Onu bize getirmeden önce böyle yapsaydın ya!" buyurdu. Ebû Abdurrahman: "Eş'as zayıftır" dedi.