أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ، سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، قَالَ سَمِعْتُ كَرِيمَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، سَأَلَتْهَا امْرَأَةٌ عَنِ الْخِضَابِ، بِالْحِنَّاءِ قَالَتْ لاَ بَأْسَ بِهِ وَلَكِنْ أَكْرَهُ هَذَا لأَنَّ حِبِّي صلى الله عليه وسلم كَانَ يَكْرَهُ رِيحَهُ . تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم .
Âişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, bir kadın Âişe’ye kına yakmanın hükmünü sormuştu. O da şöyle demişti: (Caizdir fakat ben hoşlanmıyorum. Çünkü sevgilim Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) kına kokusundan hoşlanmaz.)