أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ سَرِّحِ الْمَاءَ يَمُرَّ . فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ " . فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسِ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ " . فَقَالَ الزُّبَيْرُ إِنِّي أَحْسَبُ أَنَّ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ { فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ } الآيَةَ .
Abdullah b. Zübeyr (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Ensardan bir adam, hurmalıklarını suladıkları Harre’deki su arkı yüzünden Zübeyr’i Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e şikâyet etti. Adam: (Suyu bırak da geçsin) dedi. Zübeyr bunu kabul etmedi. Böylece Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in huzurunda çekiştiler. Bunun üzerine Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) Zübeyr’e: (Ey Zübeyr! Bahçeni sula, sonra suyu komşuna bırak) buyurdu. Bunun üzerine Ensari kızdı ve: (Ey Allah’ın Rasûlü! Zübeyr halanın oğlu olduğu için mi?) dedi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in yüzünün rengi değişti, sonra şöyle buyurdu: (Ey Zübeyr! Bahçeni sula, sonra su duvarların seviyesine dönünceye kadar onu tut!) Zübeyr diyor ki: Nisâ sûresinin 65. âyetinin bu olay üzerine nazil olduğunu sanıyorum: (Hayır! Rabbine andolsun ki iman etmiş olmazlar...)