أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَأَصَبْتُ خَلْوَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقَالَ " قُلْ " . فَقُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " قُلْ " . قُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " مَا تَعَوَّذَ النَّاسُ بِأَفْضَلَ مِنْهُمَا " .
Muâz b. Abdullah b. Hubeyb, babasından rivâyet ederek şöyle demiştir: Mekke yolunda Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ile beraberdim. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ile baş başa kalma fırsatı bulunca yanına yaklaştım. Bana: “Oku” dedi. Ben de: “Ne okuyayım?” dedim. Tekrar: “Oku” buyurdu. Ben de: “Ne okuyayım?” dedim. Bu sefer: “Kul eûzü bi-Rabbi’l-felak” dedi ve sûreyi sonuna kadar okudu. Sonra: “Kul eûzü bi-Rabbi’n-nâs” dedi ve sûreyi sonuna kadar okudu. Ardından: “İnsanlar bu ikisinden daha üstün bir şeyle Allah’a sığınmamışlardır” buyurdu.