أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ، أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عَابِسٍ الْجُهَنِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " يَا ابْنَ عَابِسٍ أَلاَ أَدُلُّكَ - أَوْ قَالَ أَلاَ أُخْبِرُكَ - بِأَفْضَلِ مَا يَتَعَوَّذُ بِهِ الْمُتَعَوِّذُونَ " . قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } هَاتَيْنِ السُّورَتَيْنِ " .
İbn Âbis el-Cühenî (radıyallahü anh) anlatıyor: Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) ona: “Ey İbn Âbis! Sana Allah’a sığınanların kendisiyle sığındıkları en faziletli şeyi göstereyim mi?” veya “Sana haber vereyim mi?” buyurdu. O da: “Evet, ey Allah’ın Rasûlü!” dedi. Rasûlüllah: “Kul eûzü bi-Rabbi’l-felak ve Kul eûzü bi-Rabbi’n-nâs; işte bu iki sûre” buyurdu.