أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ أُهْدِيَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَغْلَةٌ شَهْبَاءُ فَرَكِبَهَا وَأَخَذَ عُقْبَةُ يَقُودُهَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعُقْبَةَ " اقْرَأْ " . قَالَ وَمَا أَقْرَأُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " اقْرَأْ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ * مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ } " . فَأَعَادَهَا عَلَىَّ حَتَّى قَرَأْتُهَا فَعَرَفَ أَنِّي لَمْ أَفْرَحْ بِهَا جِدًّا قَالَ " لَعَلَّكَ تَهَاوَنْتَ بِهَا " . فَمَا قُمْتُ يَعْنِي بِمِثْلِهَا .
Ukbe b. Âmir (radıyallahü anh) şöyle demiştir: Nebî’ye (sallallahü aleyhi ve sellem) boz renkli bir katır hediye edildi. Ona bindi, Ukbe de katırı çekip götürmeye başladı. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) Ukbe’ye: “Oku” buyurdu. Ukbe: “Ey Allah’ın Rasûlü, ne okuyayım?” dedi. O da: “Kul eûzü bi-Rabbi’l-felak, min şerri mâ halak ayetlerini oku” buyurdu. Ben okuyuncaya kadar bunları bana tekrarladı. Buna pek sevinmediğimi anlayınca: “Galiba onu hafife aldın” buyurdu. Bundan sonra onun benzeri hiçbir şey için ayağa kalkmadım.